Michael Renssen Strategy Director

THEMA: REPUTATIEMANAGEMENT ♦ Als je eigen landje niet meedoet aan de WK Voetbal, geeft het je als voetballiefhebber én als communicatiedeskundige de mogelijkheid méér te letten op het spel dan op de knikkers. Om je licht eens te laten schijnen over de ontwikkeling van het voetbal in al zijn verschijningsvormen en beeldvorming: de organisatie die het bestiert (FIFA), ontwikkelingen bij de mensen die het spelletje spelen, en de regels van het spel gekoppeld aan de manier waarop die worden afgedwongen. Je kunt je daarmee een oordeel vormen over de reputatie van voetbal en de geloofwaardigheid ervan. En die staan er m.i. niet al te best voor. Ik neem u mee in een korte zomerfeuilleton, zo vlak na de afloop van het laatste WK, dat voor iedereen met uitzondering van de Fransen zo’n onbevredigende afloop had. Vandaag deel 2 over de belangrijkste ambassadeurs van het spelletje.

De spelers

Voetbal wordt op een steeds hoger, sneller en atletischer niveau beoefend. Dat zou moeten leiden tot een steeds grotere attractiviteit van het gebodene. Handig, want die verhoogde aantrekkingskracht werkt positief uit op de commercialiseerbaarheid van de sport en de populariteit onder brede lagen van de bevolking. Niettemin is er iets merkwaardigs aan de hand, en dat betreft vooral de spelopvatting van de dragende spelers binnen de elftallen, ofwel: de sterren.

De spelers waar jonge  voetballers tegenop kijken en die als voorbeeld zouden moeten dienen voor toekomstige generaties lijken een opvatting te delen die niet meer gaat over hoe het eigen team bevoordeeld kan worden door subliem voetbal, maar vooral over hoe een tegenstander te benadelen, of een oor aan te  naaien. Het is er langzaam ingeslopen in de afgelopen pakweg twee decennia, en nu zie je het tot “een kunst” verheven worden: spelbederf in alle soorten, maten en vormen. De sterren beheersen het spel in werkelijk alle facetten als beste, dus ook het volledige spectrum aan “matennaaierij”.

De Ronaldo’s, Neymars en hun internationale evenknieën hebben er akelig precies het oog in op welk moment, hoe en met welk gevolg zij een scheidsrechter kunnen misleiden. De ordinaire Schwalbe (de spectaculaire val na een lichte aanraking) is een allang bestaande uitwas, die ook in Nederland dankzij o.a. Arjan Robben op hoog niveau wordt beoefend . Het in de volle vaart en mêlee van het spel starten met vallen voordat de tegenstander je heeft geraakt is er één die bij het laatste WK tot in de finale toe (val Griezmann bij 1-0) een bij vrijwel iedere wedstrijd terugkerend fenomeen is geweest. Slim, want het menselijke oog van scheidsrechter en assistenten zijn niet meer in staat de actie exact te zien en beoordelen, en de VAR (zie deel 1 van dit feuilleton) die het wél ziet mag niet ingrijpen.

Het gegeven dat deze vormen van spelbederf op zo’n brede schaal worden beoefend, doet vermoeden dat topspelers er bij hun eigen clubs met collega’s over praten. Dat dit een dagelijks gespreksonderwerp is op het trainingsveld of in de kleedkamer. Dat het omzeilen van spelregels behoort bij de heersende cultuur onder de excellente beoefenaren van de voetbalsport. Dat er dus bewust wordt gestreefd naar ondermijning van de wedstrijdleiding en de regels. Het doet een beetje denken aan brandweermannen die een inzamelingsactie organiseren om de leiding omver te laten rijden. Aan administratiechefs die hun medewerkers langzamer laten werken om geen hogere targets opgelegd te krijgen.

Wat onze vroegrijke sterretjes niet in de gaten lijken te hebben, is dat hun gedrag de doodsteek voor de voetbalsport betekent. De negatieve beeldvorming bij het publiek over tuimelende en op de grond kermende spelers (die na pakweg een minuutje – waarin de “wonderspons” zijn helende diensten bewijst – volledig uit de dood opgestaan lijken te zijn) is immers allang begonnen en vindt nu al een voorlopig hoogtepunt in de publieke afschuw over Latino-komedianten als Suarez en Neymar. Bij WK’s zal het spelbederf door het “eigen” elftal nog door menigeen worden vergoelijkt omdat “de nationale zaak” er mee gediend is. Maar het zal niet lang meer duren totdat alle vormen van onbestrafte unfairplay toeschouwers het stadion uit zullen jagen, om te beginnen bij wedstrijden in reguliere competities. Hier moet op korte termijn dus iets aan gedaan worden. De middelen zijn er al voor, maar de toepassing is nog niet toegestaan.

Op dit vlak scoort het voetbal momenteel een stevige onvoldoende; de sport raakt zijn geloofwaardigheid kwijt. En het op z’n beloop laten van “regulier spelbederf” betekent weinig goeds voor de commerciële en algemene aantrekkelijkheid van het spel en voor de toekomst van de voetbalsport in zijn geheel. De beoefenaren van de sport bezorgen het voetbal een negatieve, soms zelfs walgelijke reputatie. En mocht het voetbal naar de knoppen gaan, dan weten we in ieder geval aan wie dat in eerste lijn te wijten is geweest …

(wordt vervolgd)

MEER BLOGS VAN Michael Renssen

PRIORITEIT EN BEELDVORMING

THEMA: CORPORATE COMMUNICATIE / Als alles verloopt volgens de planning van het zittende kabinet hebben we per 1 januari aanstaande een wet die het brommerrijders verbiedt in het openbaar een integraalhelm te dragen en schaatsers om een bivakmuts op te zetten. Een wet met mogelijk verstrekkende gevol...

LEES VERDER

“EEN REGELRECHT LULVERHAAL”

THEMA: MARKETINGCOMMUNICATIE  /  Het was een item in het NOS Journaal en enkele kranten schreven er over. ik neem daarom aan dat menigeen er iets van meegekregen heeft: er is een pop-up condoomwinkel op het Utrechtse Centraal Station. Persoonlijk vernam ik het bij het bekijken van het maandagochte...

LEES VERDER

MEER BLOGS

ZORGEN DAT OOK IN DE MEDIA NIETS BOVEN GRONINGEN GAAT

THEMA: ISSUEMANAGEMENT – Als er ooit een provincie was met een terechte noodkreet dan is het wel die van het door aardbevingen getroffen Groningen. Okee, de nood van Zeeland in 1953 was acuter, maar die van Groningen is langduriger en letterlijk en figuurlijk slopender. En de nood is ook nog e...

LEES VERDER

OFF-THE-RECORD SESSIE, 25 APRIL 2019

Bestuurders  van organisaties liggen onder het maatschappelijke vergrootglas. Dat merken zij steeds vaker aan den lijve. De vraag naar meer transparantie, nieuwe morele en ethische normen, de aandacht van media voor maatschappelijke organisaties, sociale media waarbinnen verdenkingen, beschuldi...

LEES VERDER