Michael Renssen Strategy Director

THEMA: REPUTATIEMANAGEMENT ♦ Als je eigen landje niet meedoet aan de WK Voetbal, geeft het je als voetballiefhebber én als communicatiedeskundige de mogelijkheid méér te letten op het spel dan op de knikkers. Om je licht eens te laten schijnen over de ontwikkeling van het voetbal in al zijn verschijningsvormen en beeldvorming: de organisatie die het bestiert (FIFA), ontwikkelingen bij de mensen die het spelletje spelen, en de regels van het spel gekoppeld aan de manier waarop die worden afgedwongen. Je kunt je daarmee een oordeel vormen over de reputatie van voetbal en de geloofwaardigheid ervan. En die staan er m.i. niet al te best voor. Ik neem u mee in een korte zomerfeuilleton, zo vlak na de afloop van het laatste WK, dat voor iedereen met uitzondering van de Fransen zo’n onbevredigende afloop had. Vandaag het derde deel over regelhandhaving en geloofwaardigheid.

De regels en hun handhaving

Innovatie in de voetbalsport en het doorbreken van een destructieve spelopvatting; dat wordt dé toekomstige uitdaging voor het voetbal. Het heeft veel paralellen met het bevorderen van industriële innovatie en het tegelijkertijd reduceren van milieu-effecten. Het grote negatieve gevaar moet worden bezworen, anders is er op termijn geen industrie meer, en in analogie ook geen voetbal.

In deel 2 van dit zomerfeuilleton betoogde ik dat videotechniek alle middelen kan bieden om handhaving van fairplay in het spel te bevorderen. Om de arbitrage te helpen weer geloofwaardig te worden. En om het spel weer attractiever te maken en spelbederf uit te bannen. Maar videotechniek is slechts een middel.

Eerst moeten de internationale voetbalbonden, FIFA en UEFA voorop, heel helder aangeven (en dus communiceren!) hoe zij de ontwikkeling van de attractiviteit van het spel in de komende jaren zien en daarbij normen en kaders bieden. Één kader is dat ruim baan moet worden gegeven aan een vorm van video-arbitrage die, ook op verzoek van coaches, in de gelegenheid moet zijn om een scheidsrechterlijke beslissing te corrigeren of af te dwingen. Die niet alleen corrigeert in het strafschopgebied of op verzoek van de scheidsrechter, maar die volstrekt autonoom scherp volgt of iedere speler, waar dan ook op het veld zich houdt aan de regels. En de scheidsrechter met videobewijs waarschuwt als dat niet het geval is.

Een ander kader is de verzwaring van straffen; een gelijkschakeling met bestraffingen in o.a. het maatschappelijke en zakelijke leven, waar het moedwillig bedonderen van het wettelijk gezag, overheidsdiensten of aandeelhouders en belanghebbenden hoge boetes en celstraffen met zich kan meebrengen. De commerciële en financiële belangen in het voetbal zijn immers immens geworden. Vooral de beste en meest attractieve spelers mogen op geen enkele wijze de illusie koesteren dat zij als voetballers boven de wet staan en de belangen van derden mogen schaden. Ook hier geldt hetzelfde als in – bijvoorbeeld – politiek en bedrijfsleven: hoge bomen vangen veel wind, en als je als stervoetballer je bezondigt aan “artistiek spelbederf” dient dat juist extra zwaar te worden benadrukt en keihard te worden aangepakt. Ofwel: een speler krijgt niet alleen vijftien wedstrijden schorsing als hij een stuk uit iemand bijt, maar ook als hij met voorbedachte rade een scheidsrechter wil beduvelen.

Een laatste kader wordt gevormd door de rol die communicatie en informatie kunnen spelen. Het afdwingen van spel- en omgangsregels heeft immers niet alleen een repressieve kant. Innovatie én communicatie om de regels weer de regels te laten zijn, om het spel weer geloofwaardig te laten zijn, vormen misschien wel de grootste uitdaging voor het voetbal. Dat betekent o.a. dat nationale bonden in lijn met FIFA en UEFA in heldere informatiecampagnes spelbederf in welke vorm dan ook afwijzen, om te beginnen in jeugdcompetities. De jeugd immers blijkt nogal ontvankelijk te zijn voor de persoonsverheerlijking die rond enkele “nieuwe goden” is ontstaan, mede onder invloed van het videospelletje FIFA en de wijze waarop de Ronaldo’s van deze wereld door middel van e-sports excelleren in een parallel universum. De wereldvoetbalbond en de nationale bonden mogen er 100% helder over zijn dat het “virtuele voetbal” is afgeleid van het “echte voetbal”, en niet andersom.

In vele gevallen mag communicatie over de stervoetballers dus wel wat terughoudender zijn. De FIFA zou maar eens kunnen (of moeten) bepalen dat spelers die het spel bederven een ondergeschikte (of geen) rol spelen in het videospel waaran de organisatie haar naam leent. Als idolen het slechte voorbeeld geven, moet dat júist worden benoemd. Op die manier kan het virtuele voetbal een rol spelen bij het geloofwaardiger maken van het echte voetbal. Jongens en meisjes die in Neymar hun idool zien moeten worden doorverwezen naar de plaatselijke toneelvereniging. Omwille van de reputatie van het voetbal mag hierover geen enkele twijfel bestaan!

MEER BLOGS VAN Michael Renssen

PRIORITEIT EN BEELDVORMING

THEMA: CORPORATE COMMUNICATIE / Als alles verloopt volgens de planning van het zittende kabinet hebben we per 1 januari aanstaande een wet die het brommerrijders verbiedt in het openbaar een integraalhelm te dragen en schaatsers om een bivakmuts op te zetten. Een wet met mogelijk verstrekkende gevol...

LEES VERDER

“EEN REGELRECHT LULVERHAAL”

THEMA: MARKETINGCOMMUNICATIE  /  Het was een item in het NOS Journaal en enkele kranten schreven er over. ik neem daarom aan dat menigeen er iets van meegekregen heeft: er is een pop-up condoomwinkel op het Utrechtse Centraal Station. Persoonlijk vernam ik het bij het bekijken van het maandagochte...

LEES VERDER

MEER BLOGS

ZORGEN DAT OOK IN DE MEDIA NIETS BOVEN GRONINGEN GAAT

THEMA: ISSUEMANAGEMENT – Als er ooit een provincie was met een terechte noodkreet dan is het wel die van het door aardbevingen getroffen Groningen. Okee, de nood van Zeeland in 1953 was acuter, maar die van Groningen is langduriger en letterlijk en figuurlijk slopender. En de nood is ook nog e...

LEES VERDER

OFF-THE-RECORD SESSIE, 25 APRIL 2019

Bestuurders  van organisaties liggen onder het maatschappelijke vergrootglas. Dat merken zij steeds vaker aan den lijve. De vraag naar meer transparantie, nieuwe morele en ethische normen, de aandacht van media voor maatschappelijke organisaties, sociale media waarbinnen verdenkingen, beschuldi...

LEES VERDER