Edwin van Wijk Managing Partner

THEMA: STRATEGISCHE COMMUNICATIE ♦ Toen ik nog op school zat, kwam Nederland net uit de Verzuiling. De wereld was nog overzichtelijk. Je had Christenen (katholiek of protestant) en Atheïsten (humanist, socialist, communist, liberaal). Iedereen hoorde nog wel bij een van de -in rap tempo afbrokkelende- ‘zuilen’.

Ik leerde dat een journalist iemand was die zich bezighield met ‘Vrije Nieuwsgaring’. De ‘poortwachter’ en bewaker van de democratie, de horzel in de pels van bestuurders en regenten, altijd op zoek naar de feiten, ‘de waarheid’. (Maar natuurlijk wel politiek geëngageerd, in die tijd betekende dat meestal links). Dus werd mijn generatie opgevoed met het advies om altijd minstens twee kranten te lezen. Naast de Telegraaf ook de Volkskrant. Naast Elsevier ook Vrij Nederland.
En niet alleen naar de TROS kijken of luisteren, ook naar de VARA.  Zo kon je het best je eigen mening vormen over belangrijke zaken als politiek en maatschappij.

En toen kwam het internet …

De generatie van mijn kinderen, geboren rond de eeuwwisseling, leest nauwelijks kranten meer. Dat is voor ‘oude mensen’. En naar radio 1 of BNR luisteren doen ze ook niet. Ook het kijken naar nieuws- en actualiteitenprogramma’s op TV zit niet in hun systeem.

Alle informatie die zij tot zich nemen (en dat is heel veel, geloof me!) komt tot ze via hun telefoon. Door middel van app-groepen en andere sociale media zoals Facebook of Twitter (ofschoon die laatste twee in hun ogen ook vooral voor ouders en grootouders zijn).

En daarmee is het fenomeen ‘Zuil’ (wat een typisch Nederlands verschijnsel heet te zijn geweest) vervangen door ‘de Bubbel’.

Waar het vroeger vrij eenvoudig was om je, als lid van een van de zuilen, op de hoogte te stellen van de meningen en overtuigingen die leefden in ‘het andere kamp’, is dat met sociale media haast onmogelijk. Je kunt niet even buurten in een WhatsApp-groep waar je geen deel van uitmaakt. En op Facebook krijg je, naast de berichten die je eigen vrienden en kennissen met je delen of ‘liken’, precies die berichten te zien waarvan Facebook denkt dat je het daar wel mee eens zult zijn.

Waar vroeger de krant, het tijdschrift of de zendgemachtigde een min of meer gelijkgestemde aanhang hadden, zijn ook zij hun trouwe achterban kwijtgeraakt. Artikelen en reportages zijn ‘per view’ te lezen of te bekijken, en worden gedeeld met anderen in bubbels waar de uitgever geen weet van heeft. Dat leidt er weer toe dat de eigen identiteit of signatuur van deze media steeds meer  inwisselbaar wordt. Het gaat er steeds meer om voor zoveel mogelijk losse artikelen ‘likes’ en ‘shares’ te krijgen.

De uitdaging voor bedrijven en organisaties die contact zoeken met stakeholders is vooral om door te dringen tot de juiste bubbels. Hierbij wordt het ‘traditionele’ mediabedrijf steeds minder relevant. De gedrukte media krijgen allengs minder impact, links naar online artikelen of videoclips dragen de boodschap veel beter en effectiever uit.  Maar daarvoor hoef je je als bedrijf of organisatie niet afhankelijk op te stellen van de ‘officiële’ media.

Steeds meer organisaties hebben de weg naar online corporate publishing gevonden en hebben een eigen nieuwsredactie opgezet waarmee ze hun stakeholders via Twitter, Linkedin en Facebook van branded content voorzien. Content die aansluit op de interesses van hun volgers, die deze informatie gretig delen met anderen in hun bubbel.

Wilt u weten of zo’n aanpak voor uw organisatie ook een geschikte strategie is? Neem dan gerust contact met ons op.

MEER BLOGS VAN Edwin van Wijk

DE CORONACRISIS IS (OOK) EEN VERTROUWENSCRISIS

Over de COVID-19 (‘corona’) pandemie, en de gevolgen ervan op de volksgezondheid, economie, maatschappelijk en persoonlijk leven is al veel geschreven en nog veel meer gezegd. Wat mij daarbij meer en meer duidelijk wordt is dat hierbij het centrale begrip ‘vertrouwen’ is. Of eerder, het gebr...

LEES VERDER

WIE ZIJN BRAND BRANDT …

Sinds de jaren ’60/’70 kennen we activistische NGO’s die bedrijven publiekelijk aanspreken op hun gedrag. Greenpeace dat met z’n Rainbow Warrior de walvisjacht en dumpingen van radioactief of anderszins giftig afval op zee probeerde tegen te gaan, Stichting Wakker Dier dat de Plofkip...

LEES VERDER

MEER BLOGS

TERUG NAAR DE MENSELIJKE MAAT

Regiobank, vandebron en Beterboeken. Zomaar een aantal Nederlandse bedrijven die op het oog niets met elkaar te maken hebben. Hoezeer ze ook van elkaar verschillen qua activiteiten, ze delen een schaars goed: kleinschaligheid en daardoor oog voor de menselijke maat. Deze bedrijven steken in positiev...

LEES VERDER

TRANSPARANTIE-VERTROUWEN-HANDELEN-INTEGRITEIT

Net als vele landgenoten heb ik met stijgende verbazing het dossier over de “Kindertoeslagaffaire” gevolgd en met nog meer verbazing de verhoren op TV gevolgd, de artikelen in de kranten gelezen en bij tijd en wijle ook nog eens naar de avondleuterprogramma’s gekeken. Regelmatig had ik herinne...

LEES VERDER