Edwin van Wijk Managing Partner

THEMA: STAKEHOLDERMANAGEMENT ♦ ‘Zonder transport staat alles stil’. Dat was jarenlang de slogan van Transport en Logistiek Nederland , om de Nederlandse logistieke sector een beter imago (en ruim baan) te geven. Daar moest ik aan denken nadat ik onlangs in de Financiële Telegraaf de column ‘Karretjes’ van Edwin van der Schoot had gelezen.

Het stukje gaat over lobbyisten die alles in het werk stellen om bij stakeholders steun voor een verkoop van Eneco te vergaren door ze voor het ‘karretje’ van hun opdrachtgevers (de grootaandeelhouders) te spannen. Tegenstanders vrezen dat verkoop aan een grote buitenlandse partij banen gaat kosten, en al helemaal als de koper een Private Equity-investeerder is.

De voor- en nadelen van een verkoop van Eneco laat ik even voor wat ze zijn. Liever ga ik met deze blog in op de manier waarop tegen de beroepsgroepen Lobbyisten en Private Equity-investeerders wordt aangekeken.

‘Lobby’ heeft nog altijd een negatieve ‘klank. Een lobbyist wordt gezien als een manipulator, iemand die achterkamertjespolitiek bedrijft door te ‘smoezen’ met kamerleden, ministers en journalisten. Omdat het meestal duur betaalde jongens (of meisjes) zijn, denkt men dat lobbyisten vooral de belangen van ‘het Grote Geld’ dienen. Net als Remy Danton in House of Cards.

Het is dus zaak dat lobbyisten/PR-adviseurs eens iets aan hun eigen imago doen. Ik doe hier een aftrap door te beweren dat zonder lobby alles stil staat. Lobbyisten verzamelen namelijk alle argumenten voor (of tegen) belangrijke beslissingen die bestuurders, aandeelhouders of politici moeten nemen. En ze zorgen dat onderwerpen op de publieke en politieke agenda komen. Dat maakt dat alle stakeholders beter geïnformeerd met elkaar in debat kunnen gaan en zorgt ervoor dat belangrijke beslissingen sneller, beter en met meer draagvlak kunnen worden genomen. Lobbyisten worden wel eens ‘oliemannetjes’ genoemd. Niet omdat ze ‘glad’ of ‘glibberig’ zijn, maar omdat zij ervoor zorgen dat de tandwielen van de beslismachinerie goed gesmeerd blijven draaien (al gooien ze soms ook opzettelijk zand in het raderwerk…).

De andere sector met een aanhoudend negatief imago is de private equity-sector. In de hierboven aangehaalde column staat: ‘Het wordt steeds waarschijnlijker dat een buitenlandse private equity partij de nieuwe eigenaar (van de chemiedivisie van AKZO Nobel) wordt. Dat er dan én schuld op de balans komt én banen verloren gaan is zeker.‘
Waar dat op gebaseerd is, wordt niet duidelijk, maar een bestuurder van de doorgaans gematigde vakbond CNV zei vorige week nog tegen het FD: “Bedrijven die worden overgenomen door private equity worden uitgekleed, in plaats van dat er goede investeringen worden gedaan.  Bij overnames wordt altijd gesneden maar een financiële partij snijdt harder, is onze ervaring (…) Het gaat hun alleen om geld verdienen, daar zijn ze voor gemaakt. Positieve uitzonderingen ken ik niet.”
Alsof het rapport van de parlementaire onderzoekscommissie dat in april van dit jaar verscheen en waaruit juist het beeld naar voren kwam dat de meeste PE-investeerders bedrijven vooral sterker en gezonder maken nooit is verschenen! Je zou zelfs kunnen zeggen: zonder private equity staat alles stil.

Een oudhollands gezegde luidt: ’Onbekend maakt Onbemind’. Bekendheid  is dus een voorwaarde om te kunnen worden gewaardeerd. Dit betekent dat private equity-investeerders en hun lobbyisten uit hun kantoortorens moeten komen om –gericht en goed voorbereid!- kopjes koffie te drinken met voorzitters van ondernemingsraden, bestuurders van vakbonden en andere belangenorganisaties, volksvertegenwoordigers, journalisten en andere opinieleiders. Een imagocampagne van de branchevereniging kan daarbij helpen, maar voor vertrouwen moet je elkaar ten minste een keer in de ogen hebben gekeken.

MEER BLOGS VAN Edwin van Wijk

Tegen maatschappelijke zorgplicht? Hoezo?

Er is tegenwoordig geen grote onderneming meer te vinden die niet beweert MVO/CSR en ESG hoog in het vaandel te hebben.  Maatschappelijk verantwoord ondernemen, corporate social responsibility en duurzaamheid op environmental, social en governance gebied is ‘the name of the game’ ...

LEES VERDER

SYWERT, DE GEIT EN DE KOOL

Omdat crisiscommunicatie en reputatiemanagement mijn vak is, zat ik op het puntje van mijn stoel te kijken naar het langverwachte Buitenhof-interview met Sywert van Lienden. Hij zou tegenover Twan Huys verantwoording afleggen over de 9 miljoen euro die hij had overgehouden aan de mondkapjesdeal...

LEES VERDER

MEER BLOGS

‘MIND THE GAP’​ REVISITED

Eerder deze week werd duidelijk dat beursgenoteerde ondernemingen het niet zien niet zitten om “een maatschappelijke zorgplicht opgedrongen te krijgen”.  De nieuwe corporate governancecode, die in de maak is, zou voor beursondernemingen wel eens het Shell-schrikbeeld kunnen opleve...

LEES VERDER

Tegen maatschappelijke zorgplicht? Hoezo?

Er is tegenwoordig geen grote onderneming meer te vinden die niet beweert MVO/CSR en ESG hoog in het vaandel te hebben.  Maatschappelijk verantwoord ondernemen, corporate social responsibility en duurzaamheid op environmental, social en governance gebied is ‘the name of the game’ ...

LEES VERDER